Sophia Loren Portekiz’de

DSC_2465

-1956, Portekiz.

Çıplak ayak yürüyen bir kadın, duvarda bir imaj.

İmajda başka bir kadın, belki de Portekiz’e hiç ayak basmamış.

Yine de güneşli bir günde karşılaştılar, bir sokakta.

Biri, yüzünde makyaj, sabun reklamının bir temsili.

Sabun yüzüne temas etse, ete kemiğe bürünüp, diğerine çıplak ayak katılacak gibi.

Belki bu kartpostal, eriyen sınırlarla uçurumları arttıran yeni dünyanın ilk yansıması. Bugün bombardımanında dikkatimizi çekmeyecek kadar alıştığımız imajlar, o günün çıplak sokağında tokat gibi çarpıyor bakışlarımıza. O zamanın sahnesinde ete kemiğe bürünebilecek gibi duran imaj, bugün saf yansıma olarak yerini alıyor algımızda. İmajlar yaklaştıkça bireyler arası mesafe önüne geçilemeyecek bir hızla artıyor. Sınırlar fizikselliklerinden öte, görüntülerle belirsizleşirken, belki de en keskin hatlarıyla var oluyor.

Sahi, sınır neydi ki? Bir duvar, bir tabela, bir nehir mi? Yoksa bir imaj, bir eylem, bir söylem mi? Zamanın gerçekliklerine göre boyut değiştiren sınırları, zamanın yaşayış biçimlerine göre aşmaya çalışıyoruz.

Tekrar, tekrar, tekrar.

Aştığımız her sınır, bir yenisini seriyor önümüze. Bir kadın, bir duvar kenarında ilerlerken; yeni Sophia’lar beliriyor, sınırları aşmayı bekleyen.

Gamze O.
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: