mimari tasarımda kullanıcı istekleri ve mimarın “eleştirel” tavrı / 150216

Atölye: Mimara Mektup:

Atölye çalışması kapsamındaki işveren mektubundaki kişileri, mevcut bilgi ve sezgilerim dahilinde, kimin tarafından hangi mimara yazıldığı sorusuna hızlıca bir cevap bulabildim. Açıkçası bundan sonraki süreç doğrudan Villa Savoye’u çizmekten kendimi alıkoymak ve başka bi noktya yönelmekle geçti. Bu noktada “yıllar içerisinde yapının genişleyecek ancak görüntüsünde değişiklik olmayacak” gibi bir talebi üzerine düşünmeye değer buldum. Bunun fiziki olarak ilk başta konumlandığı yerin derinliklerinde bir doğrultuda olabileceği aklıma geldi. Bir yandan da gün ışığı ve oksijenin öncelikli yaşam unsurlarını hatırladım. Görüntü dışarıdan algılanan bir arayüzse bu koşulun bir iç avluyla da sağlanabileceğini bir eskize aktardım. Bir diğer kavram ise “country house” idi. Bir kır evi hangi sebeplerle talep edilir sorusunu düşünürken ağaç silüetlerini eskize ekliyordum.

sav

Sunuş: Konut mimarisinde mimar ve işveren diyaloğu üzerine bir okuma:

Sedad H. Eldem temalı sunuşta cezbeden Nihal Bursa’nın “craving” kelimesini seçerek bir yapının fiziksel nesne olmasına dair atıfta oyularak bina üretme önermesini eleştirilir buldum. Bu noktada açık bir ifadeyle, her ne kadar mimari ya da mekan üretimi sanki bir boşluklar düzeni olduğundan oyularak oyularak icra edilen bir eylem gibi görünsede bunu fazla romantik bir benzetme olarak görebiliriz. Dahası bina yada mekan üretiminin örterek ve örerek yapıldığı kanısındayım. Örterek çünkü hem iklim hem mahremiyet hem de programa dair sınırların tayin edilmesinde bu kavramlar birbirleri ile dilendiği oranda temas edene kadar sınırlarla ayrıştırılır ve örtülür. Dahası bu tanımlı parçaları belirli bir dizim ile örer ve ilişkisel, kullanımsal ağlar oluştururuz. Bunun mekandan öte en rahat görülebildiği yer ise sıhhi tesisat borularıdır.

İkinci olarak Sedad H. Eldem’in mesleki pratiğine dair izah şu soruları sormayı sağlar: Mimar bir hekimin sağlık hakkı almak adına kapısını çalan bir hastaya, hastalığın bilgisini aktarırken günlük bir dil tercih ederken, buna benzer bir mimari-tedavi dili yaratılabilir mi? Barınma hakkı olarak konutla sınırlanan bir ilişkide estetik müdahalenin yeri nedir? Örnekse, çok iyi geçen bir ameliyattan söz edebilmek için, hastalığın dokudan arınması yeterli midir, yoksa dikiş ya da neşter izinin estetiği bu niteleme için yeterli midir? Aynı biçimde mimarın müşterinin konforu için belirlediği koşullar içerisinde estetik ve görüntü ne kadar başlarda yer alır?

About gokhankiyici

quasi arch.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: